Ford Taurus – krótka historia


Ford Taurus. Jeden z najpopularniejszych w swoim czasie samochód w USA. Bardzo popularny także wśród miłośników teraźniejszej amerykańskiej motoryzacji na całym świecie. Druga generacja tego auta,  w latach 1992-1996 była najchętniej kupowanym przez Amerykanów samochodem.

Pomysł na Taurusa zrodził się w 1981 roku. Miał to być popularny samochód segmentu mid-size o napędzie na przednie koła (FWD) i miał zastąpić Forda LTD. Rodził się na deskach kreślarskich Ford Motor Company wspólnie z modelem Escort. Przy pracy nad Taurusem pracowali jednak tylko amerykańscy inżynierowie. Ford Taurus 1-ej gen.Był to, bowiem projekt kierowany tylko na rynek amerykański. Samochód został zaprezentowany w 1985 roku i był jednym z pierwszych aut rodzinnych zrywającym swoją sylwetką z tradycyjną „kanciastowatością” aut amerykańskich. Tego samego roku Mercury – jedna z firm działających pod skrzydłami Forda zaprezentowała model Sable – bliźniaczy odpowiednik Taurusa. Znawcy rynku motoryzacyjnego sądzili, że Taurus się nie przyjmie. Nie dość, że zrywał samą sylwetką z innymi amerykańskimi produktami tamtego okresu, to był także autem zaawansowanym technicznie jak na owe czasy. Samo zastosowanie przedniego napędu było wtedy bardzo ryzykownym krokiem. Samochody FWD były rzadkością na rynku amerykańskim. Ku zaskoczeniu wszelkiego rodzaju znawców rynku Taurus pierwszej generacji został bardzo przychylnie przyjęty przez amerykańskich klientów i sprzedał się w liczbie ponad 1 mln egzemplarzy (do roku 1991). W związku z sukcesem Taurusa i Sable’a GM oraz Chrysler szybko przystąpiły do tworzenia swojego auta rodzinnego o aerodynamicznej sylwetce. Robocop w akcji

Co charakteryzowało Taurusa wśród typowych amerykańskich produkcji to wykonane z tworzywa sztucznego klosze lamp przednich oraz atrapa chłodnicy, wykonana także z tworzywa. Sable zamiast atrapy posiadał podświetlany panel, który tworzył wraz z przednimi światłami, świetlny pas ciągnący się przez cały przód samochodu. Auta były dostępne w kilku wersjach silnikowych, jako sedan i station wagon. Silniki to 2.5L rzędową czwórka, oraz trzy silniki V6 o pojemnościach 3.0, 3.8 i 3.2 dla wersji sportowej SHO (dostępnej od roku 1989). Dostępne były wersje o różnym stopniu wyposażenia (L,GL,LX) do wyboru z automatyczną lub manualną skrzynią biegów. Dość poważnie do sukcesu Taurusa przyczyniła się jego obecność w filmie Robocop. Także amerykańskie władze nie zostały wobec nowego dziecka Forda obojętne. Pojazd często był używany, na przełomie lat 80/90, przez amerykańskie służby. Szczególnie wyraźnie widać to w hollywoodzkich produkcjach. W filmach „Zabójcy” gdzie Sly jeździ identycznym Bykiem jak mój (no prawie, bo mój ma klamki w kolorze nadwozia), „Mrocznej dzielnicy” gdzie z kolei zabójcy ścigają, też podobnym Taurusem, biednego Stevena Segala. Taurus 2 generacji występuje w co drugim odcinku popularnego serialu „Z archiwum X”. Także Blake Carington z Dynastii poruszał się super wypasionym czarnym Taurusem pierwszej generacji.

W 1990 roku Ford postanowił przebudować lekko Taurusa, głównie wewnątrz. Udostępniono wersje z poduszką powietrzną dla kierowcy. Silnik 2.5L wyposażono w sekwencyjny wtrysk paliwa. Wersja LX  została wyposażona w ABS.Mercury Sable 2 gen. z całkowicie rozświetlonym panelem przednim

 W 1992 Taurus i Sable przeszły poważny face lifting i tak narodziła się druga generacja tego auta, będąca przez cały okres produkcji najlepiej sprzedającym się autem w USA. Zmieniono przód i tył samochodu oraz interior. W roku 1993 zrezygnowano z najuboższej wersji o oznaczeniu L oraz wycofano silnik 2.5L uważany za bardzo awaryjny (amerykanom zawsze najlepiej wychodziły benzynowe V-ki). Dostępne były nadal wersje GL oraz LX z silnikami 3.0 lub 3.8 oraz wersja SHO z silnikiem Yamahy 3.2L i podwójnym wydechem. Wersja policyjna była wyposażona w silnik 3.8 (zmodyfikowany w stosunku do cywilnego 3.8) i także podwójny wydech. W 1996 roku Ford wprowadził na rynek kompletnie nowego Taurusa, bardzo mocno osadzonego w japońskiej stylistyce nadwozia. Ford liczył na ogromny sukces nowej wersji, porównywalny z sukcesem kiedy to Taurus pojawił się na rynku w 1985 roku. Niestety się przeliczył. Nastąpił spadek popularności Taurusa i bliźniaczego Sable’a na rzecz aut japońskich.

Taurus Gladston OR Police

Trzecia generacja natomiast była pierwszą sprzedawaną także do krajów europejskich, Japonii, Hong-Kongu oraz na rynek Australii i Nowej Zelandii. Trzecia generacja wyposażona była w nowej generacji silniki duratec. Wersja SHO doczekała się silnika V8 o pojemności 3.4 litra niestety tylko ze skrzynią automatyczną. Kolejna generacja Taurusów została zaprezentowana przez Forda w roku 2000. Była to optycznie zmodyfikowana 3 generacja, wyposażona w nowe lampy i grill. Było też kilka zmian w wyposażeniu auta. Produkcja modelu SHO została zarzucona.

Czwarta generacja kontynuowała spadkową tendencję sprzedaży w związku z czym Ford postanowił zakończyć produkcję. 27 października 2006 roku z hali produkcyjnej wyjechał ostatni Taurus. Przez ponad 20 lat produkcji modelu, Ford sprzedał 7,5 mln egzemplarzy tego samochodu. Miał go zastąpić nowy model – Five Hundred. W związku z protestami miłośników marki oraz problemami marketingowymi z wypromowaniem modelu Five-Hundred przemianowano go na Taurus. W ten sposób powstała  piata generacja tego modelu. Ford Taurus 3-ej generacji Od roku 2008 dostępna jest na rynku kolejna generacja modelu. Proponowane są następujące wersje silnikowe: 3.0 V6,  3.5 V6 wyposażone w 6-stopniową automatyczną skrzynię biegów. Z racji małej popularności na amerykańskim rynku pojazdów w wersji Station Wagon (kombi) Ford promuje Taurusa z tego typu nadwoziem pod szyldem Taurus X.

To tyle tytułem krótkiego wprowadzenia. Teraz coś o moim samochodzie. Jest to Taurus GL z roku 1995, sedan, czyli 2 generacja. Wyposażony w silnik 3.0 V6 i skrzynię automatyczną typu AX4N. Skrzynia jest najbardziej cennym elementem mojego auta bowiem druga generacja standardowo wyposażana była w skrzynie AXOD-E, dość delikatne, pracujące synchronicznie. Skrzynia AX4N jest jedną z lepszych fordowskich skrzyń. Jest to bardzo udany model asynchroniczny (nie musi po kolei zmieniać biegów) montowany od 1996 roku w Bykach 3 generacji (Taurus, łac. Byk). W roku 1995 montowano AX4N w losowo wybranych egzemplarzach. I taki mi się trafił. Samochód swój kupiłem w Tczewie z ogłoszenia na otomoto. Była to pierwsza przymiarka do amerykańskiego auta. Chciałem coś bardziej kultowego, cena Taurusa jednak była bardzo zachęcająca. Auta z lat 93-95 stały po 6-12 tys. złotych, a był rok 2005. Szukałem  generalnie amerykańskiego auta do 10 tys. zł. Wcześniej widziałem kilka Taurusów z różnych ogłoszeń ale były w beznadziejnym stanie. Jeden koleś odmówił pojechania ze mną na stację diagnostyczną… Apropo, jego Taurus był pierwszym jakim w życiu jechałem, pierwszym automatem jaki prowadziłem. Pamiętam że jak wsiadłem do jego Taurusa i zapadłem się w kanapie, poczułem się jak na pontonie na którym jest wersalka.
Znalazłem fajny egzemplarz w Tczewie. Wsiedliśmy z rodziną w pociąg bo wcześniej sprzedaliśmy fiestę i pojechaliśmy w ciemno licząc na to że wrócimy autem. Gaweł, kolega z forum flamingwheels.pl pojechał obejrzeć ten egzemplarz dzień wcześniej z racji że mieszkał w Trójmieście. Potem zadzwonił do mnie i mówi: -Radek, przyjeżdżaj, jechałem nim po obwodnicy 130km/h i jest OK.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *